آنچه رخ داد
Migrationsverket تخمین می‌زند که امسال به جای کل سهمیه 900 نفری، تنها حدود 350 پناهنده سهمیه‌ای می‌توانند به Sverige انتقال داده شوند. دلیل آن این است که حکومت در تصمیم‌گیری درباره این‌که کدام ملیت‌ها و گروه‌ها مشمول این برنامه شوند، تأخیر کرد. این نهاد پیشنهاد خود را از ماه دسامبر سال گذشته ارائه کرده بود و برای رسیدگی به این روند، حداکثر تا اواسط سپتامبر به تصمیم حکومت نیاز داشت. طبق تصمیم دیرهنگام حکومت، این پذیرش عمدتاً شامل پناهندگان کانگویی در Uganda و همچنین زنان و دختران افغان در Turkiet خواهد بود.
تحلیل ما
حکومت مسوول این است که بیش از 500 انسان در معرض خطر حاد، به آن پناهگاهی در Sverige که riksdagen برای آن بودجه اختصاص داده بود، دست نمی‌یابند. از سهمیه 900 نفری امسال، در حدود 550 جایگاه به دلیل تعلل حکومت امسال به‌طور کامل از بین می‌رود، هرچند Migrationsverket از سال گذشته در مورد محدودیت‌های زمانی هشدار داده بود. گزارش‌ها اغلب بهایی را که یک تأخیر بوروکراتیک عملاً به بار می‌آورد نادیده می‌گیرند: در عقب این آمار زنان، دختران و افراد hbtqi قرار دارند که FN از قبل آن‌ها را در معرض خطر جدی ارزیابی کرده است و اکنون جا مانده‌اند. دو سوم کسانی که باید انتقال یابند زنان و دختران هستند، و برای زنان افغان در Turkiet، هر ماه از دست رفته به معنای ادامه بی‌سرنوشتی و محرومیت از حقوق است. اکنون کاری پر از فشار در انتظار Migrationsverket است تا قبل از پایان سال به وضعیت این 350 نفر رسیدگی کند، در حالی که حکومت هیچ پاسخی نداده است که چرا این تصمیم به موقع اعلام نشد.
توضیح
پناهنده سهمیه‌ای فردی است که از کشور خود فرار کرده و از سوی اداره پناهندگان سازمان ملل، UNHCR، برای اسکان مجدد و دریافت حمایت در کشوری دیگر انتخاب شده است.