آنچه رخ داد
اتحادیه‌های LO موفق نشده‌اند برای مطرح کردن یک تقاضای مشترک در مورد کاهش عمومی ساعات کاری به توافق برسند. اتحادیه صنفی Kommunal می‌خواست در این مورد فراتر از سایر اتحادیه‌ها برود. با وجود اختلاف نظر در سازمان مرکزی، Kommunal اعلام کرده است که این موضوع را به تنهایی پیش خواهد برد. این اتحادیه خواستار کاهش ساعات کاری برای کارگران شیفتی است. رئیس Kommunal، Malin Ragnegård، اشاره می‌کند که سکتور صنعت برای بیش از 50 سال چنین شرایطی داشته است.
تحلیل ما
دقیقاً در بخش مراقبت از کهنسالان، در بس‌ها و در نظافت شفاخانه‌ها است که Sverige سریع‌تر از هر جای دیگر فرسوده می‌شود. در آنجا بخش بزرگی از اتباع جدید کشور با کارهای سنگین و شیفت‌های تقسیم‌شده کار می‌کنند. وقتی LO از کاهش ساعت کاری عقب‌نشینی می‌کند، دقیقاً همین انسان‌ها هستند که باید همچنان تاوان بدهند.
سیاستمداران و کارفرمایان علاقه دارند بگویند که افراد بیشتری باید کار بیشتر و طولانی‌تری انجام دهند. اما هیچ‌کس نمی‌پرسد فرسوده شدن انسان‌هایی که در اصل بار رفاه عامه را به دوش می‌کشند چقدر هزینه دارد. کسانی که تصامیم را می‌گیرند پشت میزها نشسته‌اند، در حالی که کارگران شیفتی باید بدون استراحت تا سن تقاعد طاقت بیاورند.
اینکه کارگران بخش صنعت برای نیم قرن کاهش ساعات کاری داشته‌اند در حالی که کارمندان بخش صحت و مراقبت هنوز در انتظار اند، نشان می‌دهد که جامعه به چه کسانی ارزش بیشتری قائل است. تصمیم Kommunal برای پیشبرد مستقلانه این خواست کاملاً ضروری است. ما اینجا نیستیم که در خاموشی فرسوده شویم.
توضیح
LO همان Landsorganisationen است، مجموعه‌ای از 14 اتحادیه صنفی مختلف برای کارگران در Sverige. کاهش ساعت کاری به این معنی است که شخص مستحق معاش کامل است اما ساعات کمتری در هفته کار می‌کند.