پوشش رسانه‌ای موضوع مهاجرت: سویدنی‌های جدید به‌ندرت مجال صحبت می‌یابند

آنچه رخ داد

یک ارزیابی از سوی شرکت تحلیلی The Fix Research & Advisory و وب‌سایت خبری The Local بیش از 26 000 مقاله درباره مهاجرت را که توسط یازده رسانه سویدنی میان انتخابات‌های 2022 و 2026 نشر شده بود، مورد بررسی قرار داده است. نتایج نشان می‌دهد که تنها بین 3 تا 13 فیصد مقاله‌ها بر اساس تجربیات افرادی بوده که خود متأثر شده‌اند. تا سال 2026، این رقم به حدود یک مقاله از هر هژده مقاله کاهش یافته بود، در حالی که حداقل دو سوم گزارش‌ها مبتنی بر مناقشه یا منفی بودند. در عوض، آجندا توسط وزیران، ادارات دولتی و احزاب سیاسی تعیین می‌شد، که در آن Sverigedemokraterna در هر سال منفرد در مرکز مقاله‌های بیشتری نسبت به هر حزب دیگر قرار داشت. این پوشش عمدتاً بر اخراج‌ها، کنترل و پناهندگی تمرکز داشت، با وجود این‌که سویدن در سال 2025 بیش از ده برابر بیشتر از درخواست‌های پناهندگی، اجازه کار صادر کرده بود.

تحلیل ما

ادارات نشراتی سویدن در طول چهار سال عین تصمیمی را گرفته‌اند که حکومت و حزب حامی‌اش اتخاذ کرده‌اند: از سویدنی‌های جدید به عنوان بار دوشی صحبت می‌شود که باید مدیریت شود، و هرگز به عنوان شهروندان برابر که باید با آن‌ها صحبت شود، دیده نمی‌شوند. زمانی که به سیاستمداران و رؤسای ادارات اجازه داده می‌شود که به تنهایی واقعیت را تعریف کنند، زندگی مردم به احصائیه و اظهارات تند تبدیل می‌شود. کسانی که خدمات مراقبتی را به دوش می‌کشند، تجارت‌ها را اداره می‌کنند و مالیه می‌پردازند، به اشخاص بی‌نام‌ونشان در حاشیه یک تیاتر سیاسی تنزیل داده می‌شوند.

این ناکامی رسانه‌ای بیش از همه به نفع نیروهایی تمام می‌شود که می‌خواهند ضدیت با مهاجرین را به یک نورم تبدیل کنند. رسانه‌ها با تعقیب مداوم نزاع‌ها و پیوند دادن مهاجرت به جرایم و کنترل، به جهان‌بینی Sverigedemokraterna کمک رایگان می‌رسانند. زمانی که به حزبی که تمام هستی‌اش را بر ضدیت با سویدنی‌های جدید بنا کرده اجازه داده می‌شود که تعیین کند چه چیزی خبر است، در حالی که مهاجرت کاری عادی به ندرت در صفحات خبری دیده می‌شود، این ژورنالیزم بی‌طرف نیست.

موضوع نباید این باشد که چگونه سیاستمداران می‌خواهند لحن صحبت‌های خود را در آستانه انتخابات بعدی تندتر سازند. سؤال این است که وقتی یک چهارم نفوس کشور به گونه سیستماتیک در بزرگترین رسانه‌های کشور خاموش نگه داشته می‌شوند، این وضعیت چه بهایی برای دموکراسی دارد. ما مهمانانی نیستیم که بدون حضور ما درباره ما صحبت شود. ما سویدن هستیم.