آنچه رخ داد
یک شاروالی در Sverige به تازگی در یک درجهبندی به عنوان بدترین شاروالی کشور انتخاب شد. Mahmood Al Hameed، که در سال 2014 به عنوان پناهنده بدون همراه به Sverige آمد، این توصیف را کاملاً نادرست میداند. او در مصاحبهای با Dagens ETC میگوید که باشندگان آن منطقه هنگامی که او تنها و بیپول به آنجا آمد، از او استقبال گرمی نموده و حمایتش کردند.
تحلیل ما
درجهبندیهای شاروالی تقریباً همیشه بر اساس ارقامی استوار است که به نفع مناطق ثروتمند شهرهای بزرگ تمام میشود: توان مالیاتی، افراد با درآمد بلند و نتایج سریع. آنچه هرگز در جدولها سنجیده نمیشود، توانایی پذیرش یک همنوع و دادن اساسی به یک باشنده جدید برای ایستادن روی پای خود است.
در بحثهای سیاسی، شاروالیهای کوچکتر و شهرکهای صنعتی اغلب به عنوان بازنده توصیف میشوند. اما تجربه Mahmood Al Hameed نشان میدهد زمانی که مردم بومی و تازهواردان عملاً در زندگی روزمره با هم روبرو میشوند، چه اتفاقی میافتد. همبستگی جامعه مدنی در راپورهای مشورتی دیده نمیشود، اما این همان چیزی است که هنگام کمبود حمایت دولت، کشور را سر پا نگه میدارد.
برای سیاستمداران در Stockholm آسان است که از مدغمسازی ناکام حرف بزنند و شرایط را سختتر کنند. در عوض، واقعیت در سایر نقاط کشور توسط مردمانی رقم میخورد که دروازه خود را به روی کسانی که دستخالی میآیند، باز میکنند.