آنچه رخ داد
محکمه ابتدایی Jönköping مالک یک سالن مساژ را به حبس و اخراج محکوم کرده است. مساژوران در این سالن تا 155 روز پیهم بدون هیچ رخصتی کار میکردند. عواید آنقدر اندک بود که کارمندان تنفروشی میکردند. این موضوع را روزنامه Arbetet گزارش داده است.
تحلیل ما
این حکم، تاریکترین روی بازار کار سویدن را نشان میدهد. وقتی افراد فاقد شبکه حمایوی قوی و موقف مصئون باشند، مورد بهرهکشی بیرحمانه کارفرمایان بیوجدان قرار میگیرند. کسی که مفاد میبرد مالک است، در حالی که کارمندان با صحت و عزت خود تاوان آن را میپردازند.
در بحثهای سیاسی، سویدنیهای جدید اغلب به عنوان یک مشکل یا بار دوش قلمداد میشوند. همزمان، حاکمان چشم خود را بر این میبندند که چگونه کارفرمایان قانونشکن تمام تجارتهای خویش را بر بردهداری مدرن بنا میکنند. این کارگران نیستند که مدل سویدنی را تهدید میکنند، بلکه شرکتهایی هستند که از آسیبپذیری انسانها مفاد به دست میآورند.
اینکه انسانها میتوانند 155 روز پیهم کار کنند بدون اینکه جامعه عکسالعملی نشان دهد، یک ناکامی مطلق برای ادارات دولتی است. وقتی نظارت ناکام شود، محیطهای کاری به ساحات بیقانون تبدیل میگردند. سویدن باید به جای اینکه متضررین را مورد سوءظن قرار دهد، به تعقیب مرتکبینی بپردازد که از انسانها سوءاستفاده میکنند.
توضیح
بهرهکشی از انسان در بازار کار به این معنی است که یک کارفرما از وضعیت دشوار کسی سوءاستفاده کند تا شرایط کاری غیرمنصفانه و معاشهای بیاندازه پایین را بر او تحمیل نماید.