آنچه رخ داد
زندانیان سویدنی در زندان Tartu در Estland در مورد شرایط دشوار هشدار می‌دهند. در یک نامه سرگشاده که توسط Kriminalvårdsmagasinet منتشر شده است، زندانیان از نژادپرستی، کمبود بهداشت، غذای بی‌کیفیت و تهدید به اقدامات تلافی‌جویانه شکایت کرده‌اند. نخستین زندانیان در ماه اگست امسال به آنجا انتقال داده شدند. دولت سویدن این مکان‌ها را از Estland کرایه کرده است تا مشکل کمبود جا در زندان‌های سویدن را حل کند.
تحلیل ما
هنگامی که حکومت ایده کرایه کردن جای در زندان‌های خارج از کشور را مطرح کرد، این اقدام قاطعانه به نظر می‌رسید. این طرح به عنوان یک راه‌حل آسان برای سیستمی که با بحران مواجه بود، نشان داده شد. اکنون می‌بینیم که این سیاست در عمل واقعاً چه معنایی دارد: امنیت قضایی بنیادین و کرامت انسانی به بیرون صادر می‌شود.
تصادفی نیست که چه کسانی متضرر می‌شوند هنگامی که حقوق پشت درهای بسته در خارج از کشور زیر پا گذاشته می‌شود. این سیاست توسط احزابی پیش برده می‌شود که با تبارز دادن اقدامات سخت‌گیرانه‌تر به عنوان یگانه پاسخ، رای به دست می‌آورند. وقتی مسوولیت به خارج از مرزهای کشور انتقال می‌یابد، نظارت و شفافیت از بین می‌رود و آنچه باقی می‌ماند غفلت و نژادپرستی است که هیچ‌کس نمی‌خواهد مسوولیت آن را بر عهده بگیرد.
برون‌سپاری خدمات زندان‌های سویدن به مکان‌هایی که زندانیان در آنجا از نژادپرستی شکایت دارند، اولویت‌های حکومت را نشان می‌دهد. این موضوع به ایجاد یک جامعه امن‌تر مربوط نمی‌شود؛ بلکه به نمایش گذاشتن سیاست‌های نمادین و توخالی به بهای لگدمال کردن ارزش و کرامت انسانی است.
توضیح
کرایه کردن جای در زندان‌های خارج از کشور به این معناست که یک دولت به کشور دیگری پول پرداخت می‌کند تا افراد محکوم شده را به جای کشور اصلی، در آنجا زندانی کند.