به یک گروه از مردان دریشی‌پوش در مرکز Stockholm مبلغ 1 060 میلیارد کرون برای یک پروژه بزرگ انرژی منظور شده است، با وجود اینکه آن‌ها نه معلومات کامل در مورد مصارف دارند و نه می‌دانند در نهایت چه کسی این پول را پرداخت خواهد کرد.
این رویداد اکنون سوالات جدی را در میان سرمقاله‌نویسان ایجاد کرده است که آیا فرهنگ موجود در دهلیزهای قدرت واقعاً با ارزش‌های سویدنی در مورد نظم و دیسپلین در بودجه سازگار است یا خیر.
هنگامی که کارشناسان بررسی می‌کنند در صورت شکست پروژه چه رخ خواهد داد، پاسخ قابل توجه است: «این موضوع بررسی نشده است». ادارات دولتی اکنون خواهان کنترول‌های شدیدتر و بازدیدهای خانگی هستند تا فرهنگ اعانه‌بگیری ناموس‌محور را در دفاتر حکومتی ریشه‌یابی کنند.
جامعه‌شناسان هشدار می‌دهند که این شبکه بسته تصمیم‌گیرندگان خطر ایجاد یک جامعه موازی را به همراه دارد، جایی که میلیاردها بدون شرط کار متقابل یا خودکفایی اقتصادی آزادانه در گردش است.
پرسشی که بسیاری از کهن‌سالان سویدنی اکنون در کنار میزهای آشپزخانه از خود می‌پرسند واضح است: آیا واقعاً مالیه‌دهندگان باید هزینه سبک زندگی‌ای را بپردازند که در آن 1 060 میلیارد کرون فرستاده می‌شود در حالی که هیچ‌کس مسوولیت صورت‌حساب را بر عهده نمی‌گیرد؟