آنچه رخ داد
در 1 اکتوبر، یک قانون جدید پذیرش در Sverige نافذ گردید. طبق این قانون، پناهجویان و افرادی که حکم اخراج دارند، به عنوان یک اصل کلی اجازه ندارند بدون اجازه کتبی از Migrationsverket، ولایتی را که اقامتگاه پناهندگی‌شان در آن موقعیت دارد ترک کنند. این اداره فقط در صورت موجودیت دلایل خاص، مانند جلسات محکمه، مراقبت‌های صحی یا مراسم جنازه یکی از اقارب نزدیک، می‌تواند اجازه صادر کند. هر شخصی که بدون اجازه به خارج از ساحه تعیین‌شده سفر کند، ممکن است معاش روزانه‌اش به ازای هر روز غیرحاضری، برای یک هفته به‌طور کامل قطع گردد. هم Institutet för mänskliga rättigheter و هم Advokatsamfundet در جریان دور نظرخواهی، بخش‌هایی از این طرح را رد کرده یا مورد انتقاد قرار دادند، زیرا به باور آن‌ها این اقدام محدودیت بسیار کلی و گسترده‌ای را بر آزادی رفت‌وآمد افراد وضع می‌کند.
تحلیل ما
وقتی دولت پناهجویان را پشت مرزهای ولایتی محصور می‌کند، بحث نظم و ترتیب در میان نیست؛ بلکه هدف، قطع ارتباط میان انسان‌هاست. پیشبرد سیاست سخت‌گیرانه مهاجرتی در برابر سویدنی‌های جدید بسیار آسان‌تر است اگر سویدنی‌های سابقه هرگز در زندگی روزمره‌شان، در بس یا دور میز چای و قهوه با آن‌ها روبرو نشوند.
حکومت غالباً ادعا می‌کند که می‌خواهد با جوامع موازی مقابله کند، اما در اینجا خود دولت با استفاده از کتاب قانون به حیث یک وسیله، چنین جامعه‌ای را ایجاد می‌کند. بر افرادی که مظنون به هیچ جرمی نیستند محدودیت‌های سفری وضع می‌شود که در حالات عادی فقط در موارد تهدیدات جدی امنیتی یا مظنونیت به ارتکاب جرم تطبیق می‌گردند. مجازات دیدن یک خویشاوند در آن سوی یک مرز نامرئی این است که دولت پول اعاشه (غذا) را قطع می‌کند.
مسئله فقط این نیست که این کار چه بار اداری را بالای Migrationsverket تحمیل می‌کند؛ سوال این است که وقتی عادی‌سازی می‌کنیم که آزادی انسان‌ها بر اساس محل تولدشان مشروط گردد، چه هزینه‌ای برای تمام جامعه خواهد داشت. وقتی آزادی رفت‌وآمد از آسیب‌پذیرترین افراد سلب شود، این اصل در واقع پیشاپیش برای همه تضعیف شده است.
توضیح
قانون پذیرش مشخص می‌کند که چه قواعدی برای اقامتگاه، مدد معاش و شرایط زندگی افرادی که در Sverige درخواست پناهندگی می‌دهند، حاکم است. معاش روزانه (Dagersättning) کمک‌هزینه دولتی در حدود چند ده کرون در روز است که برای تأمین مصارف غذا، لباس و لوازم حفظ‌الصحه در طول دوره انتظار در نظر گرفته شده است.