آنچه رخ داد
روند تشکیل حکومت پس از انتخابات زیر سایه بن‌بست‌ها در ریکسداگ قرار گرفته است، جایی که Magdalena Andersson (S) در نخستین رای‌گیری نخست‌وزیری ناکام شد و پس از او Elisabeth Thand Ringqvist (C) مورد آزمایش قرار می‌گیرد. پژوهشگران نظریه بازی‌ها اشاره می‌کنند که احزاب در آستانه رای‌گیری احتمالی برای Ulf Kristersson (M) یا یک بررسی نهایی برای Andersson، یک بازی تاکتیکی را بر سر خواسته‌های‌شان پیش می‌برند. پژوهشگران برجسته می‌سازند که برای جلب رضایت Centerpartiet و Vänsterpartiet ممکن است امتیازدهی در موضوعات مربوط به سودهای بخش رفاهی و سیاست مهاجرت ضرورت باشد. بیرون از ساختمان ریکسداگ، بازدیدکنندگان و رای‌دهندگان ناامیدی و ناراحتی‌شان را از این روند طولانی و بلاتکلیفی ابراز می‌کنند.
تحلیل ما
زمانی که استادان دانشگاه و تحلیل‌گران سیاسی روند تشکیل حکومت را مانند یک بازی شطرنج یا مسابقه «chicken race» ارزیابی می‌کنند، معنای واقعی سیاست پنهان می‌ماند. در عقب نظریه‌های مربوط به توانایی مذاکره و امتیازهای تاکتیکی، انسان‌های واقعی حضور دارند. برای سویدنی‌های جدید، قوانین مهاجرت و شرایط خدمات رفاهی مهره‌های انتزاعی بازی نیستند، بلکه مسایلی مانند پیوند دوباره خانواده، امنیت و حق داشتن یک آینده اند.
رسانه‌های بزرگ روی پرستیژ رهبران احزاب و این‌که چه کسی اول عقب‌نشینی می‌کند تمرکز دارند. هیچ‌کس نمی‌پرسد که این سازش‌های سیاسی در واقعیت به چه قیمتی برای کسانی تمام می‌شود که خدمات مراقبت از کهنسالان را به پیش می‌برند، شفاخانه‌ها را پاک‌کاری می‌کنند و کشور را می‌سازند. وقتی احزاب حقوق بنیادی را برای رسیدن به قدرت به معامله می‌گذارند، دیدگاه نسبت به سویدنی‌های جدید به حیث مشکلات قابل معامله عادی‌سازی می‌شود.
سیاست یک میدان بازی دانشگاهی نیست. هر امتیازی که برای نرم ساختن خطوط سرخ احزاب داده می‌شود، عواقب مستقیمی بر زندگی روزمره صدها هزار باشنده دارد.
توضیح
رای‌گیری برای نخست‌وزیر در ریکسداگ به این معناست که رئیس پارلمان (talmannen) پیشنهادی را برای فرد تشکیل‌دهنده حکومت ارائه می‌کند که تا زمان رای ندادن اکثریت علیه این نامزد، مورد تایید دانسته می‌شود.