آنچه رخ داد
مکتب Grimstaskolan در västerort طی دو و نیم سال با هزینه 288 میلیون کرون بازسازی شده است. وقتی شاگردان و پرسونل اخیراً برگشتند، مشکلات جدی مانند تشناب‌هایی که قفل نمی‌شوند، عوارض برقی و یک صنف کاردستی (slöjdsal) که آن‌قدر بوی بد می‌دهد که قابل استفاده نیست، آشکار شد. احزاب Moderaterna، Centerpartiet و Liberalerna در کمیته معارف (utbildningsnämnden) خواستار آن شدند که مکتب از تخفیف کرایه برخوردار شود و شهر از قراردادی طلب غرامت کند. اداره سرخ-سبز این خواسته‌ها را تصویب نکرد، بلکه موضوع را برای بررسی بیشتر فرستاد. مسوول امور مکاتب شهر، Arvid Vikman Rindevall (S)، تقاضای کاهش کرایه را رد کرده و می‌گوید بودجه مکتب متأثر نمی‌شود زیرا کرایه به گونه مرکزی پرداخت می‌گردد.
تحلیل ما
سیاستمداران اغلب از این سخن می‌گویند که مکاتب مناطق آسیب‌پذیر باید ارتقا یابند. آن‌ها خواستار نتایج هستند و از مدغم‌سازی صحبت می‌کنند. اما زمانی که همین سیاستمداران باید تعمیری معیاری و قابل استفاده را با هزینه 288 میلیون کرون از پول مالیات‌دهندگان تحویل دهند، شاگردان تشناب‌های بدون قفل و صنف کاردستی متعفن به دست می‌آورند.
آیا این موضوع در مکتبی در مرکز شهر که فرزندان سویدنی‌های قدیمی با عواید بالا درس می‌خوانند، پذیرفته می‌شد؟ پاسخ منفی است. در آن صورت، مدیران مسوول در همان هفته از وظیفه سبک‌دوش می‌شدند. اما وقتی نوبت به مکاتب حومه شهر با شاگردان زیاد از سویدنی‌های جدید می‌رسد، این نوع سهل‌انگاری را 'گفتگوی مداوم' می‌نامند.
سیاستمداران و قراردادی‌ها ملامت را به دوش یکدیگر می‌اندازند در حالی که اطفال تاوان آن را می‌دهند. آن‌ها قبلاً سال‌ها را در یک مکان تخلیه موقت که کپک‌زده و پر از کثافات موش بود سپری کرده‌اند. تحویل دادن اتاق‌های خراب به جوانان حومه شهر و نوسازی نامیدن آن، دقیقاً نشان می‌دهد که رهبری شهر چقدر معیارها و توقعات را برای این شاگردان پایین آورده است.
توضیح
شرکت Sisab (Skolfastigheter i Stockholm AB) شرکت اختصاصی املاک شهر Stockholms stad است. این شرکت مالکیت و مسوولیت اکثریت کودکستان‌ها و مکاتب شاروالی را بر عهده دارد.