آنچه رخ داد
هیات مدیره انجمن سراسری Universitet och högskola وابسته به Sveriges Lärare در یک مقاله بحث در Sydsvenskan نوشته است که رشته تربیت معلم از کمبود جدی منابع رنج میبرد. پیشینه موضوع این است که محصلان رشته معلمی در Malmö universitet اعتراض دارند که فقط کمی بیش از یک لکچر در هفته دارند. اتحادیه صنفی از خواست محصلان برای تدریس بیشتر حمایت میکند و هشدار میدهد که کورسها کاهش مییابند در حالی که کارهای اداری استادان پوهنتون افزایش پیدا میکند. اتحادیه تقاضا دارد که حکومت پول بیشتری را برای ساعات تدریس مستقیم به موسسات تحصیلات عالی اختصاص دهد و همچنین افزایش معاشات دولتی را برای استادان پوهنتون روی دست گیرد.
تحلیل ما
سیاستمداران در riksdagen بر سر وضع شروط سختتر بالای مکاتب با یکدیگر رقابت میکنند. آنها از ادغام، نظم و ارزشهای سویدنی صحبت میکنند. اما زمانی که باید مصارف پرداخته شود، همهجا خالی است. کسی که تربیت معلم را در مضیقه قرار میدهد، صنفهای درسی آینده را نیز با محرومیت مواجه میسازد.
این امر بیش از همه به سویدنیهای جدید ضربه میزند. مکاتب در مناطقی با تعداد زیادی از سویدنیهای جدید، به ماهرترین و آمادهترین معلمان کشور نیاز دارند. وقتی معلمان آینده به تنهایی با کتابهای درسی رها میشوند و به سختی با یک استاد تدریسکننده روبرو میشوند، این شاگردان در آسیبپذیرترین صنفهای درسی هستند که تاوان آن را میپردازند.
این دورویی آشکار است. همان صاحبان قدرت که مشکلات مکتب را به دوش شاگردان جدید میاندازند، از دادن ابزار لازم به معلمان برای تدریس آنها خودداری میکنند. تقاضای نتایج در سطح جهانی در بدل یک لکچر در هفته سیاست نیست. این یک تخریب عمدی رفاه اجتماعی است.