آنچه رخ داد
آمار جدید اداره مرکزی آمار (SCB) نشان می‌دهد که برای نخستین بار از سال 2014، جوانان متولد سویدن به میزان بیشتری نسبت به جوانان متولد خارج به پوهنتون و موسسات تحصیلات عالی راه پیدا می‌کنند. این تغییر مربوط به شاگردانی است که در سال 2021 سند فراغت لیسه را به دست آوردند و وضعیت آن‌ها ظرف پنج سال پیگیری شد. این کاهش کاملاً ناشی از آن است که تعداد کمتری از مردان متولد در یک کشور دیگر به تحصیلات عالی ادامه می‌دهند، به طوری که فیصدی آن‌ها طی دو سال از 63 به 57 درصد کاهش یافته است. دلیل اصلی به گفته SCB این است که فیصدی مردان متولد خارج که در برنامه‌های آمادگی برای پوهنتون در دوره لیسه درس می‌خوانند، از 65 درصد در سال 2019 به 51 درصد در سال 2021 سقوط کرده است.
تحلیل ما
برای یک دهه، واقعیت این پیش‌داوری معمول را که سویدنی‌های جدید تمایلی به سرمایه‌گذاری روی تحصیل ندارند، باطل ساخته بود. جوانان متولد خارج به طور مداوم به میزان بیشتری نسبت به سویدنی‌های قدیمی به تحصیلات عالی رفته‌اند. اکنون که این روند برای مردان جوان شکسته شده، ناشی از کاهش انگیزه آن‌ها نیست، بلکه توانایی مکتب در حمایت و حفظ آن‌ها ناکام مانده است.
سیاستمداران با اشتیاق از اهمیت تعلیم و تربیه صحبت می‌کنند، در حالی که کاهش بودجه مکاتب بیشترین ضربه را به شاگردانی می‌زند که به بیشترین حمایت نیاز دارند. این‌که تنها در ظرف دو سال، 14 واحد درصد کمتر از مردان جوان در برنامه‌های آمادگی پوهنتون درس می‌خوانند، یک زنگ خطر است. هنگامی که راهنمایی تحصیلی و مسلکی دچار کاستی می‌شود و مکتب ابتداییه توجه لازم را از دست می‌دهد، مردان جوان از مسلک‌های اکادمیک به حاشیه رانده می‌شوند.
چه کسی از این وضعیت سود می‌برد؟ نه سویدن، که به شدت نیازمند نیروی کار متخصص در بخش‌های صحت، تکنالوژی و مکاتب است. در عوض، این وضعیت به نفع دیدگاهی تمام می‌شود که می‌خواهد مردان جوان با پیشینه خارجی را صرفاً به عنوان یک مشکل جلوه دهد، نه به عنوان کادرهای علمی آینده این کشور.
توضیح
برنامه آمادگی برای پوهنتون (högskoleförberedande program) یک رشته در دوره لیسه است که شرایط اساسی ورود به پوهنتون‌ها و موسسات تحصیلات عالی را فراهم می‌کند. کتگوری «متولدین خارج» در آمار SCB به افرادی اشاره دارد که خودشان به این کشور مهاجرت کرده‌اند، که گروه محدودتری نسبت به کل جمعیت سویدنی‌های جدید است.