آنچه رخ داد
حکومت تصمیم گرفته است بازرسیهای مرزی داخلی در سویدن را تمدید کند. این تصمیم با وضعیت وخیم امنیتی که پس از تهاجم Ryssland به Ukraina به میان آمده توجیه میشود. این بازرسیها توسط پولیس در گذرگاههای مرزی، پایههای پل و لنگرگاههای کشتی انجام میشود. این تصمیم به مقامات همچنان صلاحیت میدهد تا اسناد هویتی مسافران را هنگام ورود از دیگر کشورهای حوزه همکاری Schengen بررسی کنند.
تحلیل ما
حکومت هنگام توجیه این تصمیم، انگشت اشاره را به سوی مسکو میگیرد. اما در سکوی ریل در Malmö یا در لنگرگاه کشتی در Helsingborg، این مأموران روسی نیستند که متوقف و بازرسی میشوند. آنجا این سویدنیهای جدید هستند که مجبور میشوند ثابت کنند حق حضور در اینجا را دارند، تنها به این دلیل که شبیه تصویر قالبی و قدیمی یک سویدنی نیستند.
بازرسیهای مرزی داخلی قرار بود یک استثنای موقت باشد. امروز آنها به یک حالت دائمی تبدیل شدهاند. وقتی تهدیدهای امنیتی سیاست خارجی به عنوان دلیل همیشگی استفاده میشوند، پیامد آن عادیسازی نظارت در زندگی روزمره است؛ جایی که فردی با موهای سیاه یا لهجه، چندین برابر بیشتر با خطر ضرورت اثبات حق حضور خود روبهرو میشود.
صاحبان قدرت با علاقه از یک اروپای باز و آزادی گشتوگذار سخن میگویند. در عمل، این آزادی بیشتر شامل سویدنیهای سابقه میشود. برای سویدنیهای جدید، این سیاست به این معنی است که سفر به خانه از یک کشور همسایه همیشه همراه با سوءظن و بازرسیها خواهد بود.
توضیح
بازرسیهای مرزی داخلی به این معناست که یک کشور عضو پیمان Schengen، اسناد هویتی را هنگام سفر به و از سایر کشورهای عضو بررسی میکند، چیزی که معمولاً در مرزهای باز انجام نمیشود.