آنچه رخ داد
سویدن به بدترین نتیجه خود در درک خواندن از زمان آغاز سنجشهای مطالعه بینالمللی پیزا در سال ۲۰۰۰ رسیده است. سهم شاگردانی که به سطح ابتدایی خواندن نمیرسند به یک سوم افزایش یافته است، در حالی که جداسازی مکاتب نیز شدت میگیرد. این موضوع را مگنوس هاکه و بتی ترنینگ، پژوهشگران علوم شناختی در پوهنتون لوند، در یک مقاله نظری در سیدسونسکان نوشتهاند. این پژوهشگران خاطرنشان میکنند که صفحههای نمایش متصل به انترنت در مکاتب تمرکز و پایداری کودکان را تضعیف کرده است، در حالی که متون پیوسته بیشتر از گذشته با صداهای بازخوانیشده و ویدیوهای کوتاه جایگزین میشوند. آنها هشدار میدهند که کمبود تمرین منظم خواندن، فرصتهای جوانان را برای ادامه تحصیل قطع میکند و خطر به حاشیه رانده شدن را افزایش میدهد.
تحلیل ما
ارقام پیزا بحرانی حاد را نشان میدهد: امروزه یک سوم شاگردان فاقد توانایی ابتدایی خواندن هستند. پژوهشگران انگشت روی این نکته میگذارند که مکاتب به جای پایبندی به رسالت جبرانی خود، با تبدیل کردن متون دشوار به صفحههای نمایش و فایلهای صوتی، سطح آموزش را عملاً پایین آوردهاند. بحثهای معمول مکاتب مایلند افت نتایج را به سویدنیهای تازهوارد و کمبود ادغام نسبت دهند، اما نادیده میگیرند که چگونه انتخابهای دیجیتالی خود مکتب، تمام شاگردان را از پشتکار لازم برای درک عمیقتر محروم میسازد. گزارشها همچنین نمیپرسند که وقتی مکتب دیگر خواندن کتابهای کامل را تقاضا نمیکند، چه بر سر شاگردانی میآید که در خانه عادت به مطالعه ندارند. برای تغییر این روند، مسوولان معارف شاروالیها و مدیران مکاتب باید جلو این راههای میانبر را بگیرند و تضمین کنند که خواندن متون طولانیتر دوباره به هسته اصلی صنف درسی تبدیل شود.
توضیح
پیزا یک ارزیابی دورهای بینالمللی است که دانش شاگردان ۱۵ ساله را در درک خواندن، ریاضیات و علوم طبیعی میسنجد.